Deze titel geeft een goed gevoel, want bepaalde personen begin ik soms toch wel een beetje te missen, maar goed Skype blijft trouw zijn werk doen, dat verzacht de pijn. Gisterenavond opnieuw de doktor gesproken volgens het vaste stramien. Hij stelde vast dat ongeveer 90% van de trickerpoints die ik eerst had, verdwenen zijn, volgens hem een “excellent recovery speed”. Kort gepraat met hem over dat ik nog wel een groot gedeelte van de symptonen ervaar, die ik ook had toen ik hier kwam. Dit schijnt normaal te zijn en moet langzaam wegzakken tot een niveau, waarbij je totaal pijn vrij bent of alleen pijn hebt als je jezelf duidelijk hebt overbelast. Dat laatste is natuurlijk ook prima. Daarbij kan het zijn dat het laatste gedeelte van de genezing nog in Nederland komt, maar dat hier de juiste voorwaarde zijn geschept om het genezingsproces op gang te houden. Hoe dan ook ik heb nog een behoorlijke periode voor me, waarin nog veel kan gebeuren. Ik had alleen gehoopt dat ik wat sneller van de symptomen in mijn handen af was, zodat ik de laatste weken nog kon rond reizen in India. Begrijp me hier goed, gevoel van tevredenheid overheerst.

Ik kan binnenkort gaan beginnen met al weer de laatste fase van de behandeling, waarin het vooral draait om het herstel vast te houden door spierversterking. Spierversterking wordt vanaf nu weer opgevoerd, waarbij naast een soort rubberenband ook spierversterking met behulp van gewichten wordt gedaan, wat een stapje verder is.

Inmiddels begin ik te merken dat mijn handen warmer aan voelen(betere bloedsomloop) en de spieren rond mijn schouders en nek zachter beginnen aan te voelen. Daarnaast kan ik ook weer wat langer schrijven dan dat ik eerder kon en beginnen mijn handen prettiger aan te voelen.

Woensdag is hier een Alexander techniek lerares aan gekomen uit London, heerlijk mens met mooi gevoel voor humor, inmiddels dus wat meer westers gezelschap, zij geeft mij overigens ook therapie. Daarbij draait het vooral om een juiste houding en je lichaam op de juiste manier gebruiken.

De internationale kerk hier is werkelijk fantastisch, lekker gevarieerd gezelschap in veel opzichten: beroep, land en denominatie. Grote betrokkenheid op elkaar, daar opnieuw een IT’er ontmoet die voor Oracle werkt, die me op sleep touw neemt door Bangalore. Ontzettend leuk om te kletsen over allerlei onderwerpen en te horen hoe hij over allerlei zaken denkt. Hij hoopt binnenkort in Engeland te gaan studeren, boeiend om te horen welke impact de IT Boom in Bangalore heeft op individuele levens. Nu kan hij zo goed als op westers welvaartniveau leven, terwijl dat anders absoluut onmogelijk was geweest.

Een aantal zaken hier zijn hier trouwens duidelijk niet op westers niveau, zo valt gemiddeld vijf keer per avond de elektriciteit eruit, vooral als het regent. Er is hier zelfs een apparaat voor, een soort accu, die zorgt dat een desktop computer gewoon door blijft draaien. Ook de riolering laat hier ten wensen over, op de foto’s is dit goed te zien, een van grootste rioleringsstromen in de stad. Ongeveer een 10 meter brede kolkende stroom van een donkere grijze drap met een ongelooflijke stank. Het is me een raadsel hoe mensen daarom heen kunnen wonen. Ook is het soms bizar hoe je soms je eten moet verorberen, bij een restaurant pas aten de apen letterlijk als je niet op let het eten van je bord, die beesten kunnen behoorlijk agressief doen als ze jouw bord hebben toegeëigend. Af en toe zie je ook hele bizare contrasten, super moderne infrastructuur, een groot kruispunt met daar weer over heen fly-overs en precies bij zo’n pilaar midden tussen enorme verkeersstromen staat er een koe, die doet alsof hij in een of ander vredig weitje staat, heel vreemd gezicht.

Post is aangekomen super leukJ, adres wat het beste lijkt te werken: (post doet er ongeveer twee weken over)

Diederick van den Berg

RECOUP HOSPITAL

# 312, 10th Block

furtherextension of Anjanapuralayout

80 feet road

Bangalore 560062

Karnataka

India