Vooruitgang
Afgelopen vrijdag opnieuw dokter Sharan ontmoet, hij was opnieuw tevreden over mijn vooruitgang en heeft besloten om een begin te maken met de tweede fase van de behandeling, omdat mijn trickerpoints voldoende zijn opgelost. Gelukkig, want het deed in het begin echt ontzettend pijn, op het randje van wat je trekt. Dus geen gedoe meer met ijs en warm water om de pijn te verminderen. Niet alleen zijn mijn trickerpoints afgenomen ik begin ook eerste tekenen van herstel in mijn handen te merken, gisteren moest ik van mijn therapeut twee a4'tjes vol tikken, wat opmerkelijk goed ging. Dat was een tijd geleden, dat ik dat met zo weinig pijn kon doen. Ook een boek voor een langere tijd vasthouden gaat beter. Ik ben er nog lang niet, maar als ik op een schaal van 0 tot 100 mijn vooruitgang uitdruk. Waarbij 100 de meest slechte staat is die ik heb gehad, arriveerde ik met 95 bij RECOUP en zit ik nu rond de 80. Ik hoop dat deze Enschedese benadering is te volgenJ. Daarnaast voelen mijn handen flexibeler aan en lijkt het alsof mijn armen langer zijn geworden.
Doordat er een begin is gemaakt met de tweede fase ga ik vijf behandeling per dag krijgen, waarbij je allerlei oefeningen krijgt om zelf te doen dus ik wordt meer bezig gehouden. Dingen die worden toegevoegd: Schoudermobilisatie, biofeedback(spanningsmeter van spieren bij het doen van allerlei activiteiten, zoals computeren), spieren sterker maken, nerve gliding(Door met je arm allerlei beweging te maken, worden zenuwbanen aangespannen, waardoor ze meer ruimte voor zichzelf maken, wat het genezingsproces helpt). Daarnaast zijn er oefeningen die je bewust pijn doen, zodat je brein weer leert wat pijn en geen pijn is.
Afgelopen week met een willekeurige meneer op pad geweest die me aansprak bij een bushalte. Dit bleek naarmate de dag vorderde niet echt een succes. Bij ieder drankwinkeltje werd een compleet glas rum achterover geslagen, deze overigens vriendelijke meneer maar gedag gezegd. Zondag naar een internationale kerk dienst geweest, zelf het internationale christelijke wereldje blijkt klein. Een echtpaar ontmoet die worldservants groepen uit Nederland ontving, temeer grappig, omdat ik daar zelf twee keer mee mee ben geweest. Een oud IFES student, die wel eens in Dalfsen op de Bron was geweest en zelfs Veenendaal wist te noemen.
Een tijdje terug op pad geweest om samen met de andere Nederlanders ons legioen naar de overwinning te schreeuwen. Leuk om weer Nederlanders te ontmoeten, dat was een tijdje geleden. Nu ook een paar keer achterop de motor gezeten hier, helm is natuurlijk niet nodig ook al is het verkeer hier 10 keer gevaarlijker, links rechts inhalen, maakt allemaal niets uit. Af en toe een plaatselijke mistbank trotseren als een van die gare bussen hier gas geeft. Zelfs 2 jaar rond scheuren om een redelijk opgevoerde brommer in Nederland, helpt niet voldoende om angstvrij achterop te zitten.
Reacties
Reacties
Ha, ha,
'Avontuurlijk' (b)lijkt bij jou een steigende lijn te hebben! Binnenkort misschien eens skypen? Wat zou ik graag even langskomen zeg.....
Groetjes uit zonnig Londen,
Mary-Ann
Schitterend verhaal weer!:)
Als je zo doorgaat kom je nog uit op -50 tegen de tijd dat je weer terug bent in Nederland.
Ha Diederick,
Leuk weer wat te horen uit het verre India!
Super zeg, dat je zo'n vooruitgang merkt in je gezondheid.
Sterkte met de verdere behandelingen en tot het volgende verhaal:)
Hartelijke groet,
Emma
Wat enorm fijn dit te horen Diederik. Je schrijft erg leuk, zo kunnen we het een beetje mee beleven! Wij gaan zaterdag op vakantie voor 3 weken.
Liefs
t.Joke
Ha Diederick,
klinkt positef man, fijn dat je naar z`n lange tijd van onzekerheid toch iets meer duidelijkheid en verbetering er inziet!
Nog een hele goede en fijne tijd daarzo,
Groeten Jan
'k Dacht heel wat te vertellen te hebben met mijn wilde zwijn op het schoolkamp, maar dit slaat alles! Níet uit je hand laten eten he? En wat vind je van het onderschrift bij die beren over haaruitval? Erg toepasselijk.
Liefs en kijk wel een beetje uit af en toe
Haha!! Super mooi Diederick! Dat motorrijden klinkt fantastisch, en het oranje legioen nog beter!
Als we de finale halen kom ik langs voor een rondje rum!!
Bart-Jan
Ps. Mooi detail dat ¨Veenendaal. ¨ Ohoh, wat een wereldstad toch weer...
Wauw, goed om te zien dat er zo'n vooruitgang in zit. Ik was wat skeptisch (wat daar kan, moet hier toch ook kunnen?), maar dit klinkt erg positief. Zou gaaf zijn als je straks weer lekker aan de studie kunt!
Heey Diederick,
Je verhalen klinken alsof je meer op avontuur gaat dan dat je behandeld wordt ;-) maar wel tof dat je je goed vermaakt en alles weer een beetje beter gaat!
Goed om te horen dat zelfs daar in India je hart voor Oranje nog steeds klopt!
Ik ben benieuwd naar je volgende verhalen!
Groeten
Johannes
Fantastisch om te horen dat je naar de volgende ronde bent (fase 2) Veel sterkte tijdens het vervolg. Het pijnlijkste deel heb je nu gehad. Het komt nu aan op je doorzettingsvermogen en discipline. Zet em op!
hoi Diederick,
wat goed om te horen dat je verbetering voel, hopen dat het de goede kant op blijft gaan. wat een prachtige foto;s heb je gemaakt, zo te zien heb je tussen al het pijn lijden ook nog wel tijd om te genieten.
vooral de foto's van die kinderen vind ik prachtig, zijn echt van die plaaatjes die je zo in je woonkamer kunt hangen.nou veel succes daar met de 2e fase.
groetjes marcel, mariska, sarah lucas en levi
Ha Diederick,
goed om te horen dat het beter gaat en dat je ondanks de vele behandelingen het naar je zin heb!
Dat boek van Pien (mooie titel by the way) is echt leuk geworden he? Krijg je daar niet soms juist heimwee van?
Hier in Utrecht gaat het nog allemaal prima :) Ik heb net mijn scriptie ingeleverd! Alleen zal ik straks Pien als buurtje enorm gaan missen :(!
Succes nog verder!
Ha Diederick,
Net in mijn spam-box ontdekt dat je een weblog bijhoudt daar... Bijzonder om je verhalen te lezen zeg, en tof om over vooruitgang te horen! Leuk dat je het ook naar je zin hebt.
veel plezier en genezing toegewenst.
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}